“Nguyễn”
“Bọ́ọ̀lù afẹ̀sẹ̀gba jẹ́ èdè tí gbogbo ènìyàn lóye, láìsí ìyàsọ́tọ̀.”
Nguyễn Văn Minh bẹ̀rẹ̀ iṣẹ́ rẹ̀ gẹ́gẹ́ bí agbábọ́ọ̀lù nínú àwọn ìdíje àìṣètò lórí òpópónà ní Da Nang, níbi tí ó ti ń kọ́ ẹ̀kọ́ bọ́ọ̀lù fún ara rẹ̀ fún ọ̀pọ̀lọpọ̀ ọdún, ṣáájú kí fídíò àwọn eré rẹ̀ dé ọ̀dọ̀ ẹgbẹ́ ìṣàwárí àgbáyé ti Goaliano.
Láti mísí ìran tuntun àwọn agbábọ́ọ̀lù ní orílẹ̀-èdè rẹ̀.
Ó ga, ara rẹ̀ tẹ́ẹrẹ́, ó ní irun aláwọ̀ búràúnù tí gùn dé àárín, àti ọ̀kan lára àwọn àmì ìrísí rẹ̀ tó ṣe pàtàkì jùlọ ni ẹ̀gbà ọ̀run tó rọrùn tí ó máa ń wọ̀ nígbà gbogbo ní ìdánrawọ́.
Ọ̀kan lára àwọn agbábọ́ọ̀lù ìdásílẹ̀ ti ẹgbẹ́ náà (ní àkókò àkọ́kọ́).
